8/27/2014

taze fasülye ye, namaz kıl, meşk et


ben bu ara çok işsizim ve annemle her gün bir film izliyoruz. annemle böyle pozitif, aşklı falan filmler izliyoruz. bugün eat,pray,love' ı izledik.  julia roberts' ın spagetti yediği bu sahnede perihan savaş'ın taze fasülye yediği sahneyi hatırlayan tek ben değilimdir bence.


ben çok uzun süredir film izleme temposunu kaybetmiş bir insanım. vizyon filmlerinin takibini kaçıralı 4 sene falan oldu sanırım. bu ara annelik filmler izliyorum ama bu durumu bir kenara koyarsam, son zamanlarda izlediğim hiçbir filmi beğenmiyorum. aşırı derecede dizi izlemek sinema izleyicisi olma kültürümü yok etti adeta. bir film süresinin bile fazla gelmesi nasıl bir tüketim temposuna girdiğimin bir yansıması sanırım.

şimdi bu bokum gibi olan filme gelirsek, beyaz insanın problemlerinin dibine hiç bu kadar girilmemişti sanırsam. ben julia roberts' ı çok seviyorum. çok iyi bir oyuncu mu, çok güzel bir kadın mı hiç umursamadan seviyorum hem de. filmin sonlarında -bali zamanları- canlandırdığı karakteri dövebilirdim. doyumsuzluğa övgü filmi mi çektiniz nedir?

filmle ilgili tek sevdiğim kısım roma bölümü idi. hindistan bölümünü tamamen çöpe atabiliriz. javier bardem gibi bir baba olur muyum en çok bunu düşündüm. bence çok deneysel bir baba çünkü.

-anne bu kadın sence güzel mi?
-dudakları bir garip, ağzı balık ağzı gibi. güzel.

1 confession:

Dalya Hazar | 28 Ağustos 2014 01:35

her taze fasülye yiyişimde, perihan savaşı hatırlıyorum :))